عسل به جای آنتی بیوتیک

از زمان‌های بسیار قدیم ، از عسل برای بهبود سریعتر زخم ها استفاده می‌شده است. در قرن بیست و یکم پوشش‌هایی به نام مش‌های جراحی آمد که پس از جراحی بر روی بافت زخمی قرار میگیرد و می‌تواند به جلوگیری از عفونت های بعد از عمل کمک کند.

شفقی

اعتقاد بر این است که همه اشکال عسل از کیفیت ضد باکتریایی بالایی برخوردار هستند، زیرا حاوی مواد شیمیایی هستند که هیدروژن پراکسید (H2O2)  تولید می‌کنند. عسل مانوکا خاص است ، با این حال ، علاوه بر این حاوی یک ترکیب ارگانیک کشنده باکتری معروف به متیل‌گلیوکسال ( Methylglyoxal) است.

با توجه به این ویژگی ، تیمی از دانشمندان "دانشگاه نیوکاسل" انگلیس تصمیم گرفتند تا یک پوشش نانو الکتروریسی حاوی عسل تولید کنند که بر روی مش های جراحی قرار می‌گیرد.

اگرچه از مش‌های بدون پوشش معمولی معمولاً برای بهبودی بافت‌های نرم در بدن پس از عمل استفاده می‌شود ، اما خطر عفونت پس از استفاده از این مش‌ها زیاد است بنابراین برای جلوگیری از این عمل، پزشکان تصمیم گرفتند روی این مش‌ها را با یک لایه از عسل بپوشانند تا دیگر بدن افراد پس از جراحی عفونت نکند.

پوشش جدید شامل هشت لایه نانو از عسل با بار منفی است ، که بین هشت لایه دیگر نانو از یک پلیمر زیست سازگار مثبت بارگذاری شده است.

با قرار گرفتن عسل بر روی مش دیگر باکتری‌ها نمی‌توانند به داخل بافت نفوذ کرده و باعث عفونت شوند.

در آزمایشات آزمایشگاهی، از این پوشش نانو برای محافظت از نمونه‌های مشی پلیمری و جلوگیری از ورود باکتری های مضر مانند استافیلوکوک اورئوس (طلایی) مقاوم به متی سیلین (Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus) به اختصار مِرسا ( MRSA)، استافیلوکوک‌ها و ای کلی تا سه هفته استفاده شد و پس از آن زخم های داخلی بیمارها بهبود یافته بود.

جاده مخصوص

دکتر "پیرجیورجیو جنتیل"(Piergiorgio Gentile) از دانشگاه نیوکاسل گفت: این نتایج بسیار هیجان انگیز هستند. هزاران سال است که از عسل برای درمان زخم ها استفاده می شود اما این اولین بار است که نشان داده شده است که در مبارزه با عفونت در سلول‌های داخل بدن  نیز این ماده موثر است.