مباحث میان رشته‌ ای در سینمای ایران

شفقی : منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما در این نشست با اشاره به نیاز جدی سینمای ایران به بهره گیری از اندیشه های موجود در سایر حوزه های علمی، دلیل نداشتن ژانر وحشت در کشور را ضعف دانش روانشناسی بومی دانست.

وی تاکید کرد: تولید فیلم خوب با ساختارهای مناسب علمی نیاز به تولید علم خوب در دانشگاه ها و خلق تکنولوژی های بومی برای کمک به تولید فیلم دارد. سینما به عنوان آزمایشگاه علوم انسانی در مواجهه با تحولات گسترده اجتماعی بیشترین تغییرات را به خود می بیند و نیاز است که علم به همین سرعت به کمک سینما بیاید.

مدیرعامل خانه سینما در پاسخ به این سوال که چرا سینمای ایران تمایلی به بهره گیری از دیگر دانش ها ندارد، گفت: این سوال تنها از منظر بین رشته ای قابل پاسخ است. چرا که سینما مرتبط با دانشگاه است و تغذیه دانشی و علمی سینما از طریق دانشگاه و به صورت کلی منابع تولید علم باید انجام پذیرد.

شاهسواری در پایان سخنانش عنوان کرد: جهان آینده جهان تولید محتواست و در این جهان باید کمک کرد تا سینمای ایران به عنوان یک کنشگر اصلی حضور فعالانه داشته باشد.
سپس دکتر امیرحسن ندایی این مساله را مطرح کرد که سینمای ایران تمایل کمی به حوزه های میان رشته ای دارد و در این باره می شود نمونه هایی از فیلم های ایرانی و خارجی را که به این حوزه وارد شدند، مورد بحث قرار داد.

ندایی با اشاره به رشته جدید نوروسینماتیکز که پیوند میان سینما و روانشناسی است، گفت: این رشته به مطالعه فعالیت مغز در مواجهه با فیلم می پردازد و آثاری نیز با بهره گیری از این علم در سینمای جهان تولید شده ‌اند.

سعادت آباد

عضو هیات علمی دانشگاه به آسیب شناسی وضعیت سینمای ایران در این خصوص پرداخت و اظهار کرد: یکی از ایرادات ما در این است که برای فیلمسازی از مشاوره دیگر حوزه های دانشی استفاده نمی کنیم و از سوی دیگر نگاه دانشگاهیان نسبت به سینمای ایران نگاه مثبتی نیست و لازم است با درک همین سینمای فعلی راجع به آن نوشت و تحلیل کرد.